गजल, साहित्य र म .....: किन सधै रक्शी लाई नचाहिदो भाउ दिने

Wednesday, September 8, 2010

किन सधै रक्शी लाई नचाहिदो भाउ दिने

किन सधै रक्शी लाई गजल मा ठाउँ दिने

किन सधै रक्शी लाई हिर्दय मा नाउ दिने

मान्छे हो आखिर मा गल्ति त भैहल्छा

किन सधै रक्शी लाई विश्वास को गाउ दिने

संसार को चक्र नै हो हार जीत त भैहल्छा

किन सधै रक्शी लाई मुटु को त्यो घाउ दिने

के छ खै नसा मा त्यो पिडा लाई लुकाउने

किन सधै रक्शी लाई नचाहिदो भाउ दिने

No comments:

Post a Comment

म मरेको दिन तिमी, हाँस्छौ कि रुन्छौ सानु ?

म मरेको दिन तिमी, हाँस्छौ कि रुन्छौ सानु ?
खुचिङ पो भन्छौ कि, त्यसै मुच्र्छा हुन्छौ सानु ?

सँगै हुँदा रिस गर्छौ, भित्र माया छ कि कतै ?
खस्न खोज्ने आँसुलाई, खसाल्छौ कि थुन्छौ सानु ?

सोच्दा सोच्दा मन घुम्छ, के के सोच्छु मनभित्र
देखेपछि मेरो लाशलाई, तर्कन्छौ कि छुन्छौ सानु ?

रुन्छन होला परिवारका, वियोगमा डाँको छोडि
गाह्रो होला हाँस्नलाई, कि पिरव्यथा फुन्छौ सानु ?

कुरा होलान गुन बैगुनका अनि मेरो बारे
चुन्न परे गुन र बैगुन, तिमी कुन चुन्छौ सानु ?

मर्ने जान्छन मरिकन बाँच्नेलाई दूख हुन्छ
मनको माया समाल्छौ कि अर्को घर बुन्छौ सानु ?

मैलो हुन्छ अरे मन मरेकालाई देखेपछि
के के गर्छौ शुद्ध हुन, कि जिउ धुन्छौ सानु ?

सजिलो छ भन्नलाई भोग्न गाह्रो पर्छ नि त
मान्छे पिच्छे फरक अर्ति कस्का कुरा सुन्छौ सानु ?